www.ksiegarniamorska.pl
szukaj Tytułu:

Subskrypcja

Dopisz się do naszego newslettera
Niniejsze dane osobowe podaję dobrowolnie

Podaj e-mail:
 
dodaj usuń

Latarnie morskie świata

Albumy - Latarnie morskie świata

Autor:  Marcin Pielesz
Okładka:  twarda foliowana
Format:  24.5 x 33.5 cm
Liczba stron:  112
Rok wydania:  2011
Wydanie:  I
ISBN:  978-83-62521-56-2


Cena: 19.99

Czasowy brak towaru

Latarnie morskie od niepamiętnych czasów wskazywały drogę marynarzom do domu. Już od starożytności ich światło pozwalało odnaleźć się na morzu. Wzmianki o pierwszych znakach nawigacyjnych pochodzą z opisów ateńskiego portu z około 400r. p.n.e. Na początku były to raczej kamienne lub ceglane wieże, kolumny na których zapalano otwarte paleniska.

Najbardziej znaną chyba latarnią była budowla na wyspie Faros u wejścia do portu w Aleksandrii z około 280 p.n.e. Konstrukcję opisał grecki podróżnik, historyk i geograf Strabon (63 p.n.e. - 24 n.e.): "Faros jest wysepką wydłużoną, która leży bardzo blisko lądu i dzięki temu tworzy port o dwóch wejściach. Wybrzeże jest tu bowiem wgłębione i wysuwa w morze dwa przylądki; między innymi, równolegle do lądy, rozciąga się wyspa zamykająca w ten sposób zatokę. Wschodni kraniec Faros jest bliższy wybrzeża i znajdującego się z tej strony przylądka zwanego Lochias, co stanowi o dogodności portu; nie tylko wejście do niego jest bardzo wąskie, ale znajdują się tutaj skały, jedne podwodne, inne widoczne na powierzchni, o które zawsze rozbijają się wzburzone fale. Ów wschodni kraniec wyspy tworzy cypel skalny oblany dookoła wodą; a na nim wznosi się wieża, nazwana również Faros. Postawił ją Sostratos z Knidos, przyjaciel królewski, dla ocalenia żeglujących, jak głosi napis. Wybrzeże jest tu bowiem z obu stron płaskie i pozbawione przystani, nie brakuje natomiast skał podwodnych i mielizn, tak że trzeba było umieścić jakiś znak wysoki i rzucający się w oczy, by nadpływający żeglarze mogli znaleźć wejście do portu."

Na terenie Polski najstarsze wzmianki o rozpalaniu ognia na brzegu (Garnek Wulkana) pochodzą już z ok.1070 roku. Pisze o niej niemiecki biskup Adam z Bremy (ok. 1050-1081): "Jest tam Garnek Wulkana, który mieszkańcy "greckim ogniem" nazywają."

Na przełomie dziejów te budowle robiły się coraz większe i piękniejsze. Właśnie to piękno chciał nam pokazać autor książki Marcin Pielesz.

Mimo tak wielu nowoczesnych rozwiązań nawigacyjnych latarnie morskie wciąż nie wychodzą z użycia. Ba nawet od 18 sierpnia 2002 r. na wniosek angielskiej organizacji kultywującej dziedzictwo i tradycje morskie obchodzono na całym świecie I Międzynarodowy Dzień Latarń Morskich. Od tej pory świętuje się go corocznie w trzecią niedzielę sierpnia.

„Latarnie morskie świata” są wydaniem albumowym książki. Pięknie wydana, w twardej okładce, powinna znaleźć się w każdej biblioteczce. Wspaniale nadaje się jako prezent.

 

SPIS TREŚCI:
Wstęp
Wprowadzenie
Historia
  Starożytność
  Od średniowiecza do XIX wieku
  XX i XXI wiek
Technika i ludzie
  Charakterystyka techniczna latarń morskich
  Inne znaki nawigacyjne
  Publikacje pomocne w nawigacji
  Latarnik - zawód dla samotnika??
Najciekawsze latarnie morskie - Polska
Najciekawsze latarnie morskie - świat
Bibliografia