Ratownictwo. Poradnik dla żeglarzy
zoom_out_map
chevron_left chevron_right

Ratownictwo. Poradnik dla żeglarzy (antykwariat)

Autorzy: Maciej Drogosiewicz, Antoni Komorowski
Okładka: miękka
Format: 14,50 x 20,50 cm
Liczba stron: 161
Rok wydania: 1990

20,00 zł (brutto) 19,05 zł (netto)
Brutto
check w magazynie

Uprawianie sportu żeglarskiego, obok niewątpliwych walorów rekreacyjnych, poznawczych i innych, niesie ze sobą pewien element ryzyka wynikający z charakteru środowiska i innych przyczyn. Utrzymuje się na dość wysokim poziomie liczba wypadków i awarii morskich, w wyniku których dochodzi do zagrożenia życia załogi jachtu lub też groźby utraty jednostki, co zmusza żeglarzy do poważnego traktowania problematyki bezpieczeństwa żeglugi.

Wypadki i awarie, o których mowa mogą dotyczyć zarówno jednostki własnej, jak tez innych jednostek,w stosunku do których podejmuje się w razie potrzeby odpowiednie czynności ratownicze.

Z analizy wypadków wynika, że głównymi przyczynami ich powstawania są:
- warunki zewnętrzne (środowisko),
- warunki wewnętrzne (związane z jednostką pływającą),
- działalność kapitana jachtu i jego załogi.

Do warunków zewnętrznych zalicza się przede wszystkim zjawiska pogodowe, warunki nawigacyjne, nasilenie ruchu i stopień oznakowania rejonu. Warunki wewnętrzne wiążą się ze zdolnością do żeglugi na jachcie o określonym wyposażeniu a także z przygotowaniem technicznym do rejsu. Działalność kapitana i załogi określa się mianem "czynnika ludzkiego". który jest bezpośrednio związany z poziomem wiedzy, doświadczeniem, umiejętnościami praktycznymi i stanem zdrowia załogi. Swoiste znaczenie ma tutaj także odporność na trudy żeglugi.

Stosując zasady dobrej praktyki morskiej, załoga jachtu może umiejętnie oddziaływać na wymienione warunki w celu minimalizacji elementu ryzyka, o którym była mowa wcześniej. Będą to miedzy innymi działania profilaktyczne, które są niezbędnym elementem przy uprawianiu sportu żeglarskiego.

Podporządkowanie się zasadom dobrej praktyki morskiej łączy się także z umiejętnością przewidywania sytuacji niebezpiecznych dla załogi jachtu i koniecznością opracowania scenariuszy postępowania dla tych wlanie sytuacji. Do takich scenariuszy zalicza się, stosowane na jednostkach pływających, rożnego rodzaju rozkłady alweolarne, podczas których każdy członek załogi ma wyznaczone ścisłe określone zadania.

Zdecydowane, bezbłędne i szybkie działanie jest tez wymagane w sytuacjach wymagających wezwania lub udzielania pomocy na morzu. "Żeglarski poradnik ratownictwa" dostarcza niezbędnych informacji i określa sposób postępowania w takich właśnie sytuacjach. W poradniku zawarto ponadto informacje o podstawach prawnych ratownictwa, obowiązujących kapitana w zakresie ratownictwa morskiego, roli strony ratującej i ratowanej. Wyraźnie przy tym podkreślono bezpłatny i obowiązkowy charakter ratowania życia ludzkiego i odpłatne ratownictwo mienia (sprzętu i jednostek). W treści opracowania przytoczono ponadto najwierniejsze fragmenty konwencji SOLAS, SAR i poradnika MERSAR oraz omówiono zasady ratownictwa polskiej strefie SAR. W kolejnych rozdziałach przedstawiono sprzęt i środki ratunkowe, Środki pirotechniczne i sygnalizacyjne, zasady postępowania załogi w przypadku łączności UKF oraz zasady współpracy z ratownikiem. Oddzielnie omówiono też warunki ubezpieczenia jachtów i zasady postępowania poawaryjnego. Poradnik uzupełniają niezbędne załączniki.

Nie omówiono w poradniku medycznych aspektów ratownictwa, gdyż takie materiały można znaleźć w wielu publikacjach żeglarskich i nie tylko.
AUTORZY

X5-3307
Używane
Oprawa
miękka
Format
14,50 x 20,50 cm
Liczba stron
161
Autorzy
aciej Drogosiewicz, Antoni Komorowski
Rok wydania
1990

WSTĘP
SCENARIUSZ

ROZDZIAŁ 1. PODSTAWY PRAWNE MORSKIEGO RATOWNICTWA

1. 1. Uwagi ogólne

1.2 Udzielanie pomocy

1.2.1. Interpretacja przepisów prawnych

1.3. Ratownictwo morskie

1.3.1. Interpretacja "umowy o ratownictwo mienia”

1.4. Zderzenie

ROZDZIAŁ 2. ORGANIZACJA RATOWNICTWA W POLSKIEJ STREFIE SAR

2.1 Wprowadzenie

2.2 Organizacja

2.3. Współdziałanie

2.4. Procedury postępowania wstępnego

2.5. Procedury operacyjne

ROZDZIAŁ 3. SPRZĘT I ŚRODKI RATUNKOWE

3.1. Uwagi ogólne

3. 2. Budowa i zasada użycia pneumatyczne tratwy ratunkowej

3.2.1. Tratwa typu GZP 10M

3.2.2. Wyposażenie tratwy

3.2.3. Zasady użycia tratwy pneumatycznej

3.2.4 Tratwa typu PTR 10D

3.2.5. Zasady długotrwałego pobytu w tratwie

3.3. Indywidualne środki ratunkowe

3.3.1. Jednoosobowa tratwa pneumatyczna

3.3.2. Kolo ratunkowe

3.3.3. Pasy ratunkowe i kamizelki ratunkowe

3.3.4. Kamizelki asekuracyjne

3.3.5. Pływaki ślizgowe

3.3.6. Ubrania ratownicze (kombinezony)

3.4. Środki bezpieczeństwa

3.4.1. Pasy bezpieczeństwa

3.4.2. Liny asekuracyjne

3.4.3. Liny sztormowe

3.5. Radiopławy alarmowe EPIRB

3.6. Wyposażenie ratownicze jachtu

ROZDZIAŁ 4. SYGNALIZACYJNE ŚRODKI PIROTECHNICZNE I ŚWIETLNE

4.1. Uwagi ogólne

4.2. Środki pirotechniczne

4.2.1. Rakieta spadochronowa

4.2.2. Rakieta jednogwiezdna

4.2.3. Akustyczna petarda morska

4.2.4. Petarda błyskowa

4.2.5. Naboje sygnalizacyjne do pistoletu 26 mm

4.2.6. Pochodnia morska

4.2.7. Pławka dymna

4.3. Środki sygnalizacji świetlnej

4.3.1. Elektryczna pławka świetlna

4.3.2. Tyka z flaga i światłem na szczycie
4.3.3. Reflektor sygnalizacyjny

ROZDZIAŁ 5. ZASADY POSTĘPOWANIA W SYTUACJACH AWARYJNYCH

5.1. Uwagi ogólne

5.2. Sztrandowanie

5.3. Zasady ściągania jachtu z mielizny.

5.3.1. Uwalnianie jachtu z mielizny silami załogi

5.3.2. Uwalnianie jachtu z mielizny przy pomocy z zewnątrz

5.4. Postępowanie po zderzeniu z jednostka lub nabrzeżem

5.5. Walka z pożarem

5.6. Awarie takielunku i żagli

5.7. Opuszczenie jachtu

ROZDZIAŁ 6. ZASADY ŁĄCZNOŚCI RADIOTELEFONICZNEJ UKF

6.1. Uwagi ogólne

6.2. Łączność niebezpieczeństwa

6.2.1. Sygnał alarmowy

6.2.2. Wezwanie w niebezpieczeństwie

6.2.3. Zawiadomienie o niebezpieczeństwie

6.2.4. Potwierdzenie odbioru zawiadomienia o niebezpieczeństwie

6.2.5. Sygnały do radionamiarów

6.2.6. Korespondencja niebezpieczeństwa

6.2.7. Nadawanie zawiadomienia o niebezpieczeństwie przez radiostacje nie znajdująca się w niebezpieczeństwie

6.2.8. Zakończenie korespondencji niebezpieczeństwie

6.3. Łączność do celów bezpieczeństwa - sygnały naglące i ostrzegawcze

6.3.1. Sygnał naglący

6.3.2. Sygnał ostrzegawczy

6.4. Ogólne zasady łączności UKF

6.4.1. Informacje o przydziale kanałów łączności UKF

6.5. Koncepcja nowego systemu łączności morskiej do celów bezpieczeństwa i ratownictwa

6.5.1. Alarmowanie

6.5.2. Łączność na miejscu wypadku

6.5.3. Lokalizacja miejsca wypadku

6.5.4. Techniczna realizacja. DGMDSS - systemy satelitarne

6.5.5. Wyposażenie jednostek w systemie FGMDSS

6.6. Uwagi o budowie i obsłudze radiotelefonu UKF

ROZDZIAŁ 7. ZASADY WSPÓŁPRACY ZAŁOGI JACHTU Z RATOWNIKIEM
7.1. Wprowadzenie

7.2. Współdziałanie załogi jachtu z jednostkami ratowniczymi na etapie poszukiwania jachtu

7.3. Współdziałanie z jednostka nawodna.

7.4. Współdziałanie ze śmigłowcem i samolotem

7.5. Podejmowanie rozbitków z wody przez śmigłowiec

7.6. Współdziałanie z brzegowa stacją ratownictwa

7.7. Sposoby manewrowania jachtów przy podejmowaniu ludzi z wody

7.8. Poszukiwanie rozbitków

7.9. Holowanie awaryjne

ROZDZIAŁ 8. DOKUMENTY UBEZPIECZENIOWE I POSTĘPOWANIE POAWARYJNE

8.1. Warunki ubezpieczenia jachtów morskich

8.1.1 Ubezpieczenie casco jachtu
8.1.2 Ubezpieczenie OC

8.1.3. Ubezpieczenie NW

8.1.4. Ubezpieczenie rzeczy osobistych członków załóg

8.1.5. Dochodzenie roszczeń

8.2. Zasady postępowania poawaryjnego

8.2.1. Wejście jachtu na mieliznę lub na skały

8.2.2. Pożary i wybuchy

8.2.3. Uszkodzenia sztormowe

8.2.4. Zderzenie z jednostką pływającą lub obiektem stałym

8.2.5 Kradzież z włamaniem

8.2.6 Kolizja bez kontaktu

8.2.7. Ratownictwo

8.2.8. Naprawy awaryjne

8.2.9. Odszkodowanie

8.2.10. Koszty leczenia załóg

8.2.11. Następstwa nieszczęśliwych wypadków

8.2.12 Rzeczy osobiste załóg

BIBLIOGRAFIA

ZAŁĄCZNIKI:
1. Umowa o ratownictwo (wzór w j. polskim)
2. Umowa o ratownictwo (wzór w języku angielskim)
3. Wybrane informacje o służbach poszukiwawczo-ratowniczych na obszarze Morza Batyckiego
4. Sygnały wzywania pomocy
5. Sygnały ratunkowej
6. Alfabet fonetyczny stosowany w radiotelefoni
7. Zawartość przepisowej apteczki jachtowej

Rodzaje dostawy

Dostawa

Oferujemy kilka możliwych sposobów dostawy pod adresy zlokalizowane na terenie Polski.
Jeżeli zamówienie ma być dostarczone pod adres zagraniczny, prosimy o kontakt przez e-mail lub telefonicznie. Każda wysyłka zagraniczna jest wyceniana indywidualnie.

Wysyłki są realizowane w ciągu 1 dnia roboczego od momentu zaksięgowania na naszym koncie płatności za zamówienie.
Zamówienia pobraniowe oraz złożone i opłacone (Przelewy 24) do godziny 12:00 dnia roboczego zostaną wysłane tego samego dnia.
Zamówienia złożone i opłacone po godzinie 12:00 zostaną wysłane następnego dnia roboczego.

W przypadku przelewów tradycyjnych za godzinę opłacenia uznaje się godzinę zaksięgowania przelewu na naszym koncie.

ORLEN paczka

ORLEN paczka

Jeden z najtańszych sposobów dostawy zamówionego towaru. Odbiór odbywa się we wskazanym przez zamawiającego punkcie odbioru - z reguły kiosku RUCHu.

Aby skorzystać z tej formy wysyłki, konieczne jest podanie numeru telefonu komórkowego odbiorcy przesyłki, gdyż na wskazany numer telefonu przewoźnik wysyła w formie wiadomości SMS kod konieczny do odbioru paczki.

Przewoźnik gwarantuje dostawę do wybranego punktu odbioru w czasie do 5 dni roboczych od dnia wysyłki.

PACZKOMATY INPOST

PACZKOMATY INPOST

Jeden z najtańszych i najszybszych sposobów dostawy zamówionego towaru. Odbiór odbywa się we wskazanym przez zamawiającego punkcie odbioru - paczkomacie inpost.

Aby skorzystać z tej formy wysyłki konieczne jest podanie numeru telefonu komórkowego odbiorcy przesyłki, gdyż na wskazany numer telefonu przewoźnik wysyła w formie wiadomości SMS kod konieczny do odbioru paczki.

Przesyłka z reguły trafia do paczkomatu odbiorcy w następnym dniu roboczym po dniu wysyłki.

Poczta Polska

Poczta Polska

Za pośrednictwem Poczty Polskiej wysyłamy zamówienia jako listy polecone priorytetowe lub paczki (paczka priorytetowa, paczka ekonomiczna, Kurier 48).
Koszt przesyłki zależy od ilości zamówionych produktów, ich masy i gabarytów.

Przesyłki ekonomiczne

Najtańsze są przesyłki ekonomiczne, niestety czas doręczenia jest w tym przypadku najdłuższy. Poczta Polska deklaruje, że przewidywany termin realizacji usługi to 3 dni robocze po dniu nadania.

Przesyłki priorytetowe

Zdecydowanie lepszą opcją jest przesyłka priorytetowa. W tym przypadku Poczta Polska deklaruje, że przewidywany termin realizacji usługi to następny dzień roboczy po dniu nadania.

Kurier DHL

DHL Parcel Polska

Jeden z najszybszych i najpewniejszych sposobów dostawy bezpośrednio pod wskazany adres (door-to-door).

Przewoźnik gwarantuje dostawę do końca następnego dnia roboczego. W przypadku zamówień wysyłanych w piątek – będzie tym dniem poniedziałek.

Może także Cię zainteresuje